De Wereld Van Julie – inhoud

Een fijne toneelvoorstelling bijwonen is één ding, maar wanneer je naar ‘De Drankduivel 2.0’ bent gaan kijken, moet één en ander toch even kunnen bezinken. Een grondige verwerking is hierbij vereist.

Met ‘De Wereld Van Julie’ biedt theatermaker Christophe Francken de jongere de kans om zich verder onder te dompelen in de materie van verslaving, groepsdruk e.d. Dit kan individueel, in groep(jes) of klassikaal worden begeleid door de leerkracht. Het digitale platform van ‘De Wereld Van Julie’ wordt gedurende 4 weken beschikbaar gesteld d.m.v. een unieke code die aan de contactpersoon van de school wordt bezorgd. Leraren krijgen één week voor aanvang van de voorstelling de code zodat zij zich al eens kunnen vergewissen van wat hun leerlingen mogen verwachten. Het platform zal bereikbaar zijn via deze weg.

Een uniek concept

De speler is de beste vriend(in) van Julie en stapt de avond ná de gebeurtenissen uit het stuk binnen in het 3D-huis van Swa en Julie. Het huis is als een digitale escaperoom met een vertakkend verhaal. Elke kamer onthult een laag van verslaving (met het accent op alcohol en nicotine waaronder vapen, maar ook de gevaren rond gamen en gokken zal de jongere herkennen). Maar ook de keuzes van de speler bepalen welke kamers en scènes hij meemaakt, hoe personages op hem reageren en welk van de vier eindes hij krijgt. Zo vormt elke leerling een eigen verhaal en ervaart hij wat zijn keuzes teweegbrengen. Op het einde houdt het spel de speler een spiegel voor: een persoonlijk eindrapport met de gemaakte keuzes, als startpunt voor een eventueel klasgesprek.

Waarom dit werkt als nabespreking

  • Herkenning: de leerlingen hebben kennis gemaakt met de personages Swa en Julie en hebben hun huis “gezien” in het stuk; nu lopen ze er zelf rond. Er is dus een emotionele continuïteit met de voorstelling.
  • Geen quiz in vermomming: puzzels zijn inzichten (triggers herkennen, leugens van de Duivel ontmaskeren), geen cijfersloten met trivia.
  • Keuzes zonder juiste antwoorden: het spel veroordeelt niet — net als het stuk. Het tonen van de gevolgen werkt beter dan beleren.
  • Het eindrapport individualiseert: elke leerling vertrekt in het nagesprek vanuit zíjn eigen keuzes, niet vanuit een abstract thema.

Concrete leerdoelen

  1. Mechanismen van verslaving herkennen (triggers, beloning, gewenning, ontkenning) — over middelen heen: alcohol, vapen, gamen, gokken… Inclusief de escalatie: de hoeveelheden worden altijd groter en het gebruik volgt korter op elkaar — de cirkel is in werkelijkheid een spiraal.
  2. Verslaving is een ziekte, geen keuze. Niemand kiest ervoor; het overkomt je. Drie wegen, die elkaar niet nodig hebben: genetische gevoeligheid (het gen dragen ≠ verslaafd worden — het is gevóéligheid), een omgeving waarin gebruikt wordt, en out-of-the-blue. Ook als geen van de eerste twee speelt, kan het je overkomen.
  3. Taboedoorbreking: je bent hier niet alleen in en je hoeft je niet te schamen. Heel veel jongeren maken dit mee — als kind van, als vriend(in) van, of zelf. Schaamte is precies wat de Duivel nodig heeft om zijn werk te doen.
  4. Het perspectief van gezinsleden/omstaanders begrijpen (medeafhankelijkheid, loyaliteitsconflict van Julie).
  5. Risico’s correct inschatten: THC/spice in vapes, alcohol in het verkeer, vluchtmisdrijf.
  6. Weten waar je hulp vindt en hoe je een gesprek begint (voor jezelf of iemand anders).
  7. Hoop: er is altijd een (mooi) leven mogelijk na verslaving. Ook als de schade onherstelbaar lijkt — herstel vraagt werken aan jezelf, en je ziet het niet meteen, maar het bestaat. Elk einde van het spel draagt deze boodschap.
  8. Eigen gedrag spiegelen zonder schuldgevoel — reflectie, geen moraliseren.

Disclaimer: de afbeeldingen op deze pagina werden AI-gegenereerd en bevatten geen getrouwe weergave van het effectieve beeld van ‘De Wereld Van Julie’. Het personage is evenwel een bewerkt evenbeeld van de actrice die Julie speelt. Deze afbeeldingen bieden een idee van het uiteindelijke resultaat van het digitale aanbod.